من یکی از مخالفین سَرسَخت اینترنت پرو و اینترنتِ طبقاتی هستم و حتی اگه شرایط استفاده و توان مالی برای خرید اینترنتِ پرو هم داشتم، هرگز نه می خریدم و نه ازش استفاده میکردم(حتی 1مگابایت)!
چون من هم مانند بسیاری از نهادهای بین المللی و کارشناسان حوزهی دیجیتال، بر این باور هستم که در دنیای مدرن، اینترنت ابزاری حیاتی برای دسترسی به منابع علمی و آموزشی رایگان درتمام دنیاست. و همچنین فراهم شدن بستر اشتغال و کسب و کارهای آنلاین، سرعت بخشیدن به تبادل اطلاعات و پیوند میان جوامع است؛ به همین دلیل، بحث شکاف دیجیتال(Digital Divide) یکی از دغدغه های مهم جهانی است تا همه مردم بتوانند از فرصت های برابر در فضای مجازی بهره مند شوند.
طبقاتی شدن اینترنت و تبدیل آن به کالایی لوکس، نابرابری دیجیتال رو تشدید میکنه و عادلانه نیست. دسترسی نابرابر به اینترنت، نابرابری در آموزش و کار رو هم بیشتر میکنه. حتی اگه موقتی باشه!
مثلاً برای من به عنوان به برنامه نویس جونیور (Junior Developer)، با اینترنت ملی/ بومی و داخلی، به خیلی از سایت ها و منابع آموزشی رایگان درست ودرمون مثل: W3schools، Stack، MDN، Khan Academy، Coursera، freeCodeCamp، GitHub، Overflow و کلی مرجع دیگه دسترسی ندارم؛ چون بالان نمیان! دیگه چی می مونه؟!
این یعنی یادگرفتن سخت تر، پرهزینه تر، رشد کردن و پیشرفت کندتر و عقب افتادن واقعی! اینترنتِ بین المللی مثل پُله و اینترنت ملی دیواره! دیوار بین ما و جهان.
در کل از نظر من اینترنت پرو یا اینترنتِ طبقاتی عادلانه نیست؛ و دسترسی به اینترنتِ بین المللی و جهانی نباید امتیاز ویژه(حقِ بیشتر) یا کالای لوکس باشه.
اینترنتِ طبقاتی یعنی تبعیضِ دیجیتال!
محدودیت مانعـه، اما تبعیض محرومیتِ!